Bingo 90 — şübhəli təhlil

bakımdan çıxıb, tik-tak zəngini eşitməkdən daha heyranedicidir o bir neçə saniyəlik susqunluq — həmin an rəqəm elə havadan düşür, sanki qarışqa ilə diyaloqdan çıxmış kimi. pulsuz fırlanmalar olmasa da, hamımızın avtomatla qazandığı o 5 libra "meyxoşluq haqi" var ya, məhz onun yerinə qoyan hissdir bunu.

Rəqəmlərdən su anbarı kimi gələn həmin "tik-tak" səsi... İndi də dinləyə bilərəm, sanki Bakıdan gələn əks-səda. Heç də məni inandırmırlar ki, bu sadəcə rəqəm deyil — ya sanki divara vurulmuş top zərbəsi deyil, sanki. Məni bilirəm, pulsuz fırlanmalar olmadıqda belə, o 5 libra mənim üçün "bərabərlik hissini" çox canlı saxlayır — sənsiz də öyrəşmişik, lakin həmin saniyə o qədər real ki, sanki 5 libralıq "haqqın" unudulacağını deyə bilirəm.

bu "meyxoşluq haqqı" da nədir yani? sanki bir şey çox diqqətimi çəkdi, necəsə hiss edirəm ki, avtomatdan qazandığım o 5 libra məhz bununla əlaqədardır...

bəli, gəl belə düşünək — "meyxoşluq haqqı" deyəndə nəyi nəzərdə tuturuq? adi halda sən hər 5 libra yatırırsan, bəzən avtomatik olaraq yenidən qazanırsan, amma bu məbləğ heç vaxt pul çıxarışına çatmır, sadəcə fırlatmanı davam etdirməyə yardım edir. məsələn, həftə sonu bingo 90-da 10 dəfə 5 libra qazansan — 50 libra, amma onları hesabından çıxara bilmirsən, yenə də hər dəfə 10 libra fırladırsan. ancaq bu 5 libra sənə yenidən oyuna daxil olmaq üçün "yeşil işıq" verir — meyxoşluq haqqı da burda başlayır.

Bir dəfə mənə İngiltərədə bir dostla içkili söhbət zamanı dedi ki, "Bingo 90-da həmin 5 libra 'meyxoşluq haqqı' elə hiss verirmiş ki, sanki sən depozitindən çıxan pulu yenidən oyuna qoyursan — amma həqiqi pul çıxışı ilə yox." O vaxtdan mötəbər gəldi ki, bu "avtomat" sistemi tamamilə rəqəmlərin arxasındakı psixologiya ilə bağlı. "Meyxoşluq haqqı"nı elə bir dəyər kimi qəbul etmək lazım deyil ki, onunla say bağlamağa cəhd edəsən — o, sadəcə fırlatmanın davam etməsinə şərait yaradır, həqiqi mənada pulsuz fırlanma isə heç vaxt baş vermir.

Deyəsən, "meyxoşluq haqqı"na görə keçən həftə 30 libra apardım da mən 😭 sanki həmin 5 libra mənim əllərimi o qədər yumşaldırdı ki, yenidən 10 libra fırlatmaqdan çəkinmirdim. 30 libra belə itdi, lakin həmin 5 librayı qazandıqca o qədər asan hiss olunurdu ki, sanki məni maqnitlə çəkirdi — məsələn, hər dəfə 21 gəldi, mən isə "bəli, yenidən, bu dəfə çıxaracağam" deyirdim. Amma əlcək soyudanda məlum olurdu ki, yenə də 30 libradan çıxanda ya 35 qalıb, ancaq 30 heç vaxt hesabımdan çıxmadı — sadəcə fırlatmanın davamı üçün "yeşil işıq". Həqiqətən də, pulsuz fırlanma yox, sadəcə psixoloji trapdir.

Bu mexanikanı əyləncəli deyilsə, qorxunc effektiv saymaq lazımdır. 5 libranın səninlə "danışması"nın səbəbi ondadır ki, oyun sisteminə daxil olan avtomatlaşdırılmış rejenerasiya mehanizması — həqiqətən də pulsuz fırlanma kimi göstərilməsə də — sərt şəkildə nəticənin "boşalmasını" ləngidir. Bu da deməkdir ki, qeyd olunan məbləğ sənə həmişəlik "geri gələn depozit hissi" verir, halbuki həqiqi pul çıxışı heç vaxt reallaşmır. Və əgər belə oyunlara aludə olsan, onda həmin 30 libralıq "itki"nin real səbəbi həmin mexanizmanın sənin üçün yaratdığı növbəti mərhələni qəbul etməkdən ibarət olur.

Heç vaxt "meyxoşluq haqqı"nı psixoloji trap hesab etməmişdim, sadəcə hər dəfə o 5 libra gələndə yenidən fırlatmaq üçünözümüzə icazə veririk — sanki oyun sisteminə daxil olan gizli satıcı çıxıb deyir: "Ala aşağı, dayanmırsan, mən də səninlə oynayacağam." Amma onda da həmin 5 libranı çoxdan saymadan çıxardığımı hiss edirəm, həqiqət isə odur ki, həmin pul heç vaxt rəqəmsal olaraq həyatımda olmamışdır.

Gözləmirdim ki, o 5 libra həmin qədər sakitcə otağın digər tərəfində oturan dərin depressiya olsun.